మనం రోజూ వేల సంఖ్యలో మాట్లాడతాం. కానీ, ఆ ఒక్క మాట బయటికి రావడానికి మనలో లోలోపల ఎంత పెద్ద ఆధ్యాత్మిక, మానసిక ప్రక్రియ జరుగుతుందో చాలా మందికి తెలియదు. ప్రాచీన భారతీయ వాక్కు శాస్త్రం ప్రకారం, మన వాక్కు నాలుగు విభిన్న స్థాయిలలో పరిణామం చెందుతుంది.
ఉదాహరణ: మీరు ఏమీ మాట్లాడకముందే, లోతైన అవయవాలలో ‘నేను రామునికి ఫోన్ చేయాలి’ అనే ఒక ప్రేరణ
(Impulse) పుడుతుంది. అది ఆంగ్లంలోనో, తెలుగులోనో కాకుండా కేవలం ఒక ‘చైతన్య తరంగం’ (Wave of consciousness) మాత్రమే. ఇది భౌతిక శబ్దం
కానేరదు. సాంప్రదాయంగా చెట్లు తమ ఆకులు ఎటువైపు విచ్చుకోవాలో, వేర్లు నీటి కోసం ఎటు తవ్వాలో తెలుసుకునే స్థాయి ఇదే.
2.
పశ్యంతీ వాక్కు (భావనా స్థాయి) -
నాభి స్థానం
ఉదాహరణ: మీరు ఇప్పుడు ఆ స్నేహితుడి (రాము) ముఖాన్ని, అతను ఫోన్ ఎత్తుకునే టైమ్లో ఉండే దృశ్యాన్ని, థియేటర్ స్క్రీన్ మీద సినిమా నడుస్తున్న కొన్ని ఫ్లాష్ బ్యాక్లను మనసులో చూసుకుంటారు. ఇది భాషారహితమైన ‘భావనా చిత్రం’ (Conceptual Frame). పక్షులు తమ గూడు కట్టుకునేటప్పుడు గడ్డిని ఎలా అల్లాలో పశ్యంతీ స్థాయిలోనే గ్రహిస్తాయి.
3. మధ్యమా
వాక్కు (సంకేత స్థాయి) - హృదయ స్థానం
ఉదాహరణ: మీ మనసులో ఇప్పుడు స్పష్టమైన వాక్యం రూపుదాల్చుతుంది: “ఓయ్ రామూ! నువ్వు ఫ్రీగా ఉన్నావా? మనం రేపు సినిమాకి పోదామా?” - ఇది ఇంకా బయటికి రాలేదు, కానీ పదాలు, వ్యాకరణం, అర్థం పూర్తిగా సిద్ధమైపోయాయి. ఇది మధ్యమా స్థాయి. జంతువులు (పశువులు) తమ ఆహారం లేదా ప్రమాదాన్ని సూచించేలా ఇలాంటి అంతర్గత సంకేతాలను ఉపయోగిస్తాయి.
4. వైఖరీ
వాక్కు (ఉచ్చారణ స్థాయి) - కంఠ స్థానం
ఉదాహరణ: మీరు ఫోన్ తీసి, నిజంగా నోటితో "హలో రామూ! ఎలా ఉన్నావ్? రేపు థియేటర్ కి వెళదామా?" అని బిగ్గరగా పలకడం. ఇక్కడే వాస్తవిక సంభాషణ జరుగుతుంది. సంకల్పం పూర్తిగా స్థూలమైన, ఇంద్రియగోచరమైన ధ్వనిగా మారుతుంది. మానవుల ప్రత్యేకత ఈ స్పష్టమైన వైఖరీ వాక్కు ద్వారా వివరణాత్మక ఆలోచనలను పంచుకోగలగడమే.
వాక్కు - నాలుగు స్థాయిల అంతర్గత ప్రయాణం
ఈ క్రమాన్ని గమనిస్తే,
మనం
మాట్లాడే ముందు ఆ మాటకు మూలం (Para) ఎలా ఉందో గమనించడం
అలవాటు చేసుకోవచ్చు. ఈ స్థాయిలలో పరా మరియు పశ్యంతీలపై మనకు పట్టు ఉంటే, మాటలు ఆలోచనాత్మకంగా,
స్పష్టంగా
ఉంటాయి. అందుకే ప్రాచీనులు "వాక్కే
దివ్యశక్తి" అన్నారు - మాట పుట్టే
ముందు ఆ మౌనంలోంచి ప్రారంభించండి!